طول عمر در سگ‌ها

توله سگ بازپسین متولد شده در مدت اختصار به یک سگ بالغ تبدیل می‌شود و سالهای سال به شکل یک جاندار بالغ زندگی می‌کند، درازا عمر یک جاندار متأثر از فاکتورهای مختلفی از جمله: محیط، نژاد، سلامتی، بهداشت، ورزش و گونه تغذیه می‌باشد. نژادهایی مثل اشپیتز و فکس تریر مدت طولانی یعنی ۱۸تا ۲۰ سال حیات می‌کنند و نژادهایی همانند باکسر و ژرمن شپرد طول عمری لغایت سن ۱۲–۱۳ سالگی دارند.

سگها در سن ۳ الی ۵ سالگی کاملاً بالغ شده و در این سنین به نهایت رشد فیزیکی خود دریافتی و فعال‌ترین دوران زندگیشان را در این سنین می‌گذرانند. در سن ۷، ۸ سالگی کم‌کم حالت افتادگی و کاهش تکاپو در آن‌ها دیده می‌شود. سگ‌هایی که به این سن رسیده‌اند محیطی راحت و آرام را برای خویش آرزو می‌کنند و اکثراً در این دوران در حال خواب هستند و بخصوص در زمستانها ساعت‌ها در محیط‌های گرمی چون کناره رادیاتورها به استراحت و خواب مشغول می‌شوند. گرچه این موضوع بیشتر در مورد سگ‌هایی که به عنوان برادر و هم بازی انسان نگهداری می‌شوند راستگو می‌باشد. سگهای نگهبان و شکارچی نیز در این سنین همانند دوران جوانی خود سایر تغییر ناپذیر و مهاجم نیستند. سگهایی که دوران پیری را سپری می‌کنند دچار تفریق حس شنوایی ویا حتی ناشنوایی می‌شوند. اکثراً دچار آب مروارید، ریزش دندانها (که باعث سختی در جویدن خوراک می‌شود) و ابهت پروستات (که مایه اشکال در دفع پیشاب می‌شود) شده و شدنی است خصوصیات رفتار در آن‌ها تغییر کند. نسبت به گذشته بیشتر لجاجت به هزینه می‌دهند، و نسبت به عادت‌های روزانه خویش اغلب برگزیدن پرتو می‌دهند.